Nlpingreece

 
Τα βήματα για να δρομολογήσουμε και να διασφαλίσουμε την επίτευξη των σχεδίων μας και των στόχων μας.

Στόχοι και σχέδια που πετυχαίνουν!

Μέρος 1ο 

Πάνε κάποιες μέρες που τελείωσε η παγκόσμια εκδήλωση ποδοσφαίρου στη Νότια Αφρική, ως είθισται με μια νικήτρια ομάδα και άλλες 32, όπως πρόλαβε να με διορθώσει ο Γιώργος ο Βουρεξάκης, από την άλλη πλευρά.

Η νίκη είναι ένα συμβάν που αν και στιγμιαίο αξίζει να το απολαύσει κανείς. Το χρειάζεται σαν επιβράβευση σε όλες τις προσπάθειες. Αποτελεί μία από τις προϋποθέσεις έμπνευσης και δημιουργίας όλων των απαραίτητων αναφορών για μελλοντικές προκλήσεις. Και η κάθε φορά που κατορθώνουμε κάτι παραπάνω από κει που ήμασταν ή απ’ αυτό που προηγουμένως είχαμε, ορίζει μια νίκη.

Από την άλλη πλευρά η μην νίκη μπορεί να μην γιορτάζεται αλλά  επικυρώνει την συνέχιση στο δρόμο προς τη νίκη γιατί αποτελεί πηγή σκέψης. Επαναξιολόγηση του τι έγινε, τι θα πρέπει να βελτιωθεί για τις επόμενες φορές -εφόσον έχω αποφασίσει ότι θέλω να συνεχίσω τις προκλήσεις.

Με αυτά στο μυαλό σκέφτομαι πόσες φορές έχουμε βάλει στο μυαλό ένα συγκεκριμένο στόχο για να διαπιστώσουμε στο τέλος ότι δεν πέτυχε ή βγήκε με έκπτωση απέναντι στις τελικές προσδοκίες μας.  Και φυσικά δεν αισθάνομαι ότι είμαι έξω από το χορό. Στο παρελθόν υπήρξαν σκέψεις που με ταλαιπώρησαν, γιατί πραγματικά  φοβόμουνα μην κάνω λάθη η να μην αποτύχω για να διαπιστώσω στο τέλος ότι ήταν το σκεπτικό σε λάθος δρόμο.

O ανθρώπινος νους είναι τελεολογικής φύσεως. Εστιάζει εκεί που εντέλλεται. Δηλαδή την ώρα που δίνουμε εντολή σκεφτόμενοι ή λέγοντας τι θέλουμε ή δεν θέλουμε να συμβεί, το μυαλό αυτόματα, ασυναίσθητα και χωρίς να το συνειδητοποιούμε τις περισσότερες φορές αρχίζει να ανακαλεί στοιχεία για να αναπαραστήσει εσωτερικά  και να προσδιορίσει, να αναγνωρίσει, να καταλάβει και να αποκτήσει νόημα αυτή η εντολή, και να χαράξει πορεία.

Αν για παράδειγμα χρησιμοποιήσουμε τη φράση «δεν θέλω τον τοίχο βαμμένο μπλε» το μυαλό μας κάνει την εξής διαδρομή. Θα πρέπει να προσδιορίσει το «μπλε τοίχο» για να οργανώσει το μήνυμα του τι πρέπει να γίνει.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η γλώσσα που χρησιμοποιούμε για να εκφραστούμε χειρίζεται το αρνητικό σύμβολο διαφορετικά από ότι το μυαλό μας.

Ετσι το πρώτο πράγμα το οποίο λαμβάνουμε υπόψιν θέτοντας στόχους είναι ο τρόπος που βοηθάμε το μυαλό μας να το προσδιορίσει για να προχωρήσει με την εκτέλεση της εντολής. Θα ξεκινήσει λοιπόν οργανώνοντας τα δεδομένα για να προδιαγράφει το ζητούμενο.

Ας πάρουμε ένα επίκαιρο παράδειγμα.

Όταν κάποιος λέει «Θέλω να μην χρωστώ» όλοι καταλαβαίνουμε τι εννοεί. Αλλά εκείνη τη στιγμή το μυαλό ξεκινά να επεξεργάζεται το μήνυμα οργανώνοντας (αναπαριστώντας εσωτερικά) τα στοιχεία γύρω από το «χρωστώ» για να καταλάβει τι πρέπει να γίνει.

Αν λοιπόν θέλουμε να μην χρωστάμε, θα διευκόλυνε να επανατοποθετήσουμε την πρόταση θετικά και αυτό σημαίνει να βοηθήσουμε το μεγάλο χορηγό το μυαλό μας να δει αυτό που θέλουμε κι εμείς, ώστε να το καταλάβει και να ξεκινήσει να μεθοδεύει αυτόματα όλες τις απαραίτητες λειτουργίες και συμπεριφορές που θα στοχεύουν προς την επιθυμητή κατεύθυνση.

«Θέλω να έχω οικονομική ευχέρεια»

Τα δεδομένα με τα οποία τροφοδοτείται στη μια περίπτωση είναι «χρωστώ» ενώ στην άλλη « έχω οικονομική ευχέρεια». Τα δε ρήματα που πλαισιώνουν την πρόταση θα μπορούσαμε να πούμε ότι εκφράζουν δυνατότητες ενεργειών.

Αναφερόμενοι στο μοντέλο SMART που χρησιμοποιείται σε επιχειρήσεις για τη διατύπωση των στόχων και ξεκινώντας από το πρώτο γράμμα «S», θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για τη σημασία τον τρόπο που τροφοδοτούμε με συγκεκριμένα (Specific) στοιχεία το μυαλό ώστε να προσδιορίσει το στόχο που θέλουμε να πετύχουμε.

Και μπορεί κάποιος να ξεκινήσει να δοκιμάζει αυτή τη συλλογιστική ξεκινώντας να πειραματίζεται με τις εκφράσεις που ακολουθούν ως προς το ποια είναι η πρώτη σκέψη που περνά απ΄το μυαλό.

  • Θέλω να χάσω κιλά
  • Θέλω να είμαι αδύνατος / να αδυνατίσω
  • Θέλω να μην χρωστώ
  • Θέλω να έχω οικονομική ευχέρεια
  • Θέλω να μην καπνίζω (θέλω να πάψω να καπνίζω)
  • Θέλω να είμαι σε πολύ καλή φυσική κατάσταση, να αναπνέω και να αισθάνομαι ανάλαφρα
  • Θέλω να κλείσω τη συμφωνία
  • Δεν θέλω να πάει τίποτα στραβά σ’αυτή τη συμφωνία

Και θα ήταν επίσης λογικό να αναρωτηθεί -ιδίως με την τελευταία πρόταση -μα δεν είναι ένας τρόπος να σκεφτόμαστε και να προλαβαίνουμε πιθανές δυσκολίες, πισωγυρίσματα έτσι; Και ενώ μπορούμε να φανταστούμε όλοι που εστιάζει κατά αρχάς η προσοχή μας και μόνο μ’ αυτή την ερώτηση, βεβαίως είναι αναγκαίο για λόγους πρόληψης να σκεφτούμε κι αυτό όπως θα πρέπει να συμφωνήσουμε και τι χώρο θα πρέπει να καταλάβει μες στο μυαλό μας το ενδεχόμενο πιθανών αποτυχιών, πισωγυρισμάτων, δυσκολιών, που ενδέχεται να περιορίσουν την έκβαση του στόχου προσδίδοντας την ανάλογη χροιά και χαρακτήρα στη σκέψη.

Ετσι διαβάζοντας αυτά και μέχρι το επόμενο άρθρο «Τα βήματα για να δρομολογήσουμε και να διασφαλίσουμε την επίτευξη των σχεδίων μας και των στόχων μας-Μέρος 2» , ίσως κάποιοι θα ήθελαν να σκεφτούν αν υπάρχει ένας τομέας της ζωής όπου πιστεύετε ότι προσπαθείτε να κάνετε πράγματα και δεν βγαίνουν. Τι λέτε και τι φαντάζεστε; Οπως επίσης το ίδιο μπορείτε να κάνετε σχετικά με ένα στόχο που σας βγήκε όπως θέλατε. Πως περιγράφατε αυτό που θέλατε; Τι λέγατε; Και επιβεβαιώνοντας τη διαφορά στη συνέχεια μπορείτε να επαναπροσδιορίσετε τι είναι αυτό πραγματικά σκέφτεστε κι αυτό που λέτε, πράγμα που θα σας έδινε τη δυνατότητα να προδιαγράψετε την επίτευξη του.

Σημεία ανακεφαλαίωσης

  • Το μυαλό είναι τελεολογικής φύσεως. Στοχεύει στο να υλοποιήσει την εικόνα που έχει διαμορφώσει.
  • Το μυαλό χειρίζεται τα αρνητικά με διαφορετικό τρόπο από ότι η γλώσσα με την οποία εκφραζόμαστε.
  • Είναι πολύ σημαντική η πληροφορία με την οποία τροφοδοτούμε το μυαλό μας όταν σκεφτόμαστε ή μιλάμε για το στόχο μας.
  • Προσδιορίζοντας με θετικό τρόπο το στόχο βοηθάμε το μυαλό μας να δει, να οργανώσει και να στηρίξει αποτελεσματικά τις ενέργειες που στοχεύουν προς την επίτευξη του.

 

Μέρος 2ο


Ξεφυλλίζοντας ένα δώρο μου το βιβλίο του David Swartz “the Magic of Thinking Big”,  το μάτι μου στάθηκε σε φράσεις χαρακτηριστικές αυτής της θεματολογίας όπως «Ο βαθμός της επιτυχίας είναι και συνάρτηση της διάστασης της σκέψης και της ευρύτητας του νου», «ο βαθμός της επίτευξης ενός στόχου εξαρτάται από τη διάσταση του μεγαλείου που προσδίδουμε στο στόχο».

Αναγνωρίζοντας ότι ίσως τέτοιες εκφράσεις χωρίς καμμιά άλλη επεξήγηση μπορεί να κάνει κάποιους ακόμη πιο σκεπτικιστές, ήρθε στο νου μου ο Richard Bandler εν δράσει, όπου παρακολουθούσα τον τρόπο που φρόντιζε στα προγράμματά του να αποσαφηνίζει, απευθυνόμενος στο ακροατήριο:  

  • «Θα ήθελε κάποιος να μου πει για κάτι που ήθελε πολύ, το απέκτησε πρόσφατα και είναι πολύ χαρούμενος για αυτό!».
  • «To νέο μου αυτοκίνητο», ήταν μια από τις απαντήσεις.

Στη συνέχεια ο Bandler προχωρά στη δεύτερη ερώτηση.

  • «Για ποιο λόγο αυτό το αυτοκίνητο είναι τόσο σημαντικό για σας που σας κάνει χαρούμενο».
  • «Πάντα ήθελα να οδηγήσω ένα τέτοιο αυτοκίνητο».
  • «Και τι σας προσφέρει το γεγονός ότι οδηγείτε πια το αυτοκίνητο που πάντα θέλατε»
  • «Νιώθω όμορφα, άνετα.».

Επαναλαμβάνοντας την ερώτηση κάμποσες φορές κατέληγε σε εκφράσεις όπως  «Νιώθω ότι τα κατάφερα» «ότι μετράω» κλπ.
Συνεχίζοντας με το δεύτερο μέρος της σειράς άρθρων με θέμα «Τα βήματα για να δρομολογήσουμε και να διασφαλίσουμε την επίτευξη των σχεδίων μας και των στόχων μας», μπορείτε να σκεφτείτε ένας από τους στόχους σας ή τις επιθυμίες σας όπως για παράδειγμα:

  • Να κάνω τη δουλειά που μ αρέσει
  • Να κάνω ταξίδια
  • Να πάρω το ρολόι που ονειρεύομαι
  • Να γράψω ένα βιβλίο
  • Να αποκτήσω το δικό μου σπίτι
  • Να αναπτύξω δεξιοτεχνία στο ….

Και συνεχίστε κάνοντας την εξής ερώτηση: «Για ποιο λόγο είναι σημαντικό» αυτό που θέλετε. 'Η "τι έχει να σας δώσει/ να σας προσφέρει αυτό που θέλετε;"


Θα διαπιστώσετε ξεκινώντας να απαντάτε σ αυτή την ερώτηση ότι αρχίζετε να κινείστε προς μία περιοχή όπου μπορείτε να ανακαλύψετε ένα βαθύτερο σκοπό για τον οποίο κάποιος θέλει αυτό που θέλει και ίσως παράλληλα θα θέλατε να διαπιστώσετε και πως διαφορετικά μπορεί να αισθάνεστε ή τι αλλάζει μέσα σας κάνοντας αυτή τη νοητική διαδρομή.

Μπορείτε να επαναλάβετε την ερώτηση πολλές φορές. Δηλαδή σκεφτείτε την απάντηση που δώσατε και συνεχίστε επαναλαμβάνοντας την ίδια ερώτηση.

Οσες περισσότερες φορές κάνετε αυτή την ερώτηση – ή κάποια παραπλήσια όπως στο παράδειγμα πιο πάνω  – στις απαντήσεις που δίνετε, τόσο πολύ μπορεί να διαπιστώσετε ότι διεισδύετε στα κίνητρά σας ή στην κινητήρια δύναμη ή στην αιτία που σας παρακινεί να θέλετε να κάνετε αυτό που θέλετε.

  • «Να αναπτύξω δεξιοτεχνία στο ….»
  • «Για ποιο λόγο είναι σημαντικό; »
  • «Θα χειρίζομαι καλύτερα τα πράγματα με άνεση και ευελιξία κινήσεων»
  • «Και τι σημαίνει για σας να χειρίζεστε καλύτερα τα πράγματα και να έχετε άνεση κινήσεων και ευελιξία;»
  • «Αυτοπεποίθηση ότι τα καταφέρνω»

«Και τι σας προσφέρει η αυτοπεποίθηση ότι τα καταφέρνετε;»

  • Θα νιώθω καλύτερα μέσα μου.
  • Ηρεμία και ποιότητα σκέψης.

Παρατηρούμε και με αυτή τη συλλογιστική ότι τα σχέδια, οι επιθυμίες ή οι στόχοι αποκτούν μεγαλύτερο νόημα, συνδέονται με λόγους πράγμα το οποίο μπορεί να προσδώσει στο στόχο μια χροιά «μεγαλείου» σε σημείο που ακόμη κι αν φαίνεται αδιανόητο, αδύνατο, απίθανο, να εξακολουθεί μέσα μας σαν φλόγα να καίει και να δίνει πνοή, έμπνευση και ενέργεια.
Παράλληλα δε και συγκεντρώνοντας κάποιος μια τέτοια πληροφόρηση για το «για ποιο λόγο είναι σημαντικό» μπορεί να διαπιστώσει ότι μπορεί να χρειάζεται να κάνει  προσαρμογές στον τρόπο που σκέφτεται και ενεργεί αναφορικά στο στόχο του, στην επιθυμία του στο τι θέλει να κάνει.

Σημεία ανακεφαλαίωσης

  • Σχέδια, επιθυμίες στόχοι μπορούν να αποκτήσουν μεγαλύτερο νόημα, όταν συνδεθούν με κίνητρα πιο βαθιά και πιο δυνατά.
  • Η ερώτηση είναι πως γίνεται εφικτό και για ποιο λόγο.
  • Ενας από τους τρόπους είναι, σκεφτόμενοι το τι θέλουμε ποιος είναι ο στόχος η τα σχέδια μας , να συνεχίσουμε να κάνουμε ερωτήσεις όπως; «Για ποιο λόγο είναι σημαντικό» αυτό που θέλουμε.
  • Μα αυτό τον τρόπο προσδίδουμε θα μπορούσαμε να πούμε  στους στόχους και στα σχέδια  μια χροιά «μεγαλείου» σε σημείο που να καίει μέσα μας σαν φλόγα και να δίνει πνοή, έμπνευση και ενέργεια.
  • Για όσους ήδη όσους έχουν μελετήσει μαζί μας, γνωρίζουν το σύστημα NLP, και θα ήθελαν μια αναφορά υπενθύμισης της  πρακτικής, το σκεπτικό βασίζεται στην τεχνική «hierarchy of ideas».  H τεχνική όπως κι όλες οι άλλες τεχνικές αναλύονται σε όλο το εύρος των εφαρμογών τους στο πρόγραμμα NLP Practitioner Certification το οποίο φέτος ξεκινά στις 18 Μαρτίου 2011 και ολοκληρώνεται στις 8 Ιουνίου 2011.

Σημείωση: Τα περιεχόμενο των απαντήσεων στα παραδείγματα είναι ενδεικτικό και στοχεύει μόνο στην παρουσίαση του τρόπου επεξεργασίας της άσκησης.  Οι απαντήσεις ποικίλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο ανάλογα με τις ανάγκες, τις πεποιθήσεις, τις αξίες  τους.

 

Μέρος 3ο


Κάποια χρόνια πριν, ένας από τους μέντορές μου είχε χρησιμοποιήσει την έκφραση «παραδόσου στην επίτευξη του στόχου σου».

Σκεφτόμενη αυτή του την τοποθέτηση, διείσδυσα σε τακτικές και τεχνικές ώστε να  μπορέσω να το καταλάβω, να το ενστερνιστώ και να το υιοθετήσω σαν τρόπο σκέψης και με απώτερο σκοπό να μπορώ να το στηρίξω μιλώντας για αυτή την ιδέα σε άλλους.

Στο πρώτο μέρος της σειράς, αναλύοντας το πρώτο βήμα για την επίτευξη ενός στόχου  μιλήσαμε ότι ο τρόπος που επεξεργάζεται το μυαλό μας την γλώσσα την οποία χρησιμοποιούμε για να εκφράσουμε τις σκέψεις μας και αυτό που θέλουμε είναι ο εξής. Δημιουργείται μια εσωτερική αναπαράσταση / εν-τύπωση του τι λέμε ότι θέλουμε, ώστε να αρχίσει να αποκτά νόημα και να οργανώσει  και να μεθοδεύσει τις ανάλογες κινήσεις που καταλήγουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα.  Ετσι  η έκφραση «δεν θέλω να αποτύχω»  έχει διαφορετική απόδοση στο τρόπο που την επεξεργάζεται το μυαλό μας με την έκφραση «θέλω να πετύχω».  Στην πρώτη περίπτωση το μυαλό θα πρέπει να καταλάβει πρώτα αναπαριστώντας εσωτερικά από τις μέχρι τώρα εμπειρίες που διαθέτει τη λέξη «αποτυχία» και στην άλλη την λέξη «επιτυχία».

Ένα επιπλέον βήμα είναι να σκεφτούμε: «Αν ο στόχος είχε επιτευχθεί από πού θα το διαπίστωνα και θα το καταλάβαινα;  θα ήταν κάτι που θα έβλεπα, κάτι μέσα μου που θα ένιωθα, κάτι που θα έλεγα , κάτι που θα άκουγα;»

Απαντώντας αυτή την ερώτηση διασκευάζουμε έναν οποιονδήποτε στόχο στη γλώσσα με την οποία σκέφτεται το μυαλό και η οποία γλώσσα συνδέεται άμεσα με τις αισθήσεις μας.   Για παράδειγμα αν κάποιος επιθυμεί να αποκτήσει το σπίτι των ονείρων του, για το μυαλό ο στόχος αυτός αποκτά νόημα αν έχει μια εικόνα  – από πολύ συγκεκριμένη σχετικά με αυτό το στόχο ως και πολύ αμυδρή  – ή μπορεί να περιγράψει τι ακούει ή τι σκέφτεται ή λέει μέσα του ζώντας την ιδέα του σπιτιού η οποία μπορεί να συνοδεύεται κι από κάποιο συναίσθημα.  Μπορεί επίσης να είναι κάποια μυρουδιά ή γεύση που επίσης να αφήνει η αίσθηση της απόκτησης του.

Και οι απαντήσεις αυτές  – είτε μεμονωμένες ή σε συνδυασμό – μπορεί να κάνουν το στόχο ακόμη πιο δελεαστικό όταν δοκιμάσουμε να τις  εκφράσουμε σε ενεστώτα χρόνο.  Όπως δηλαδή θα ήταν να ζει κάποιος αυτή την εμπειρία σαν να συμβαίνει τώρα έχοντας φέρει το μέλλον στο παρόν.

Ο λόγος είναι για να «λουστεί» όλο το σύστημα και η νευροφυσιολογία μας με αυτή την ιδέα, σε σημείο που η σκέψη αυτή να ενσταλαχτεί και να εδραιωθεί στο μυαλό με τρόπο που ο στόχος παραδίδεται στη σκέψη που δίνει την ώθηση και συμπαρασύρει όλες  τις ενέργειες, τις συμπεριφορές  δρομολογώντας την επίτευξή του.

Στο πρόγραμμα μας NLP Practitioner Certification όπου αναλύουμε σε βάθος αυτές τις τεχνικές, ένας άλλος τρόπος  που ρωτάμε είναι: «Αν ήταν απόψε να γίνει ένα θαύμα σχετικά με ένα στόχο σας, από πού θα το συνειδητοποιούσατε ότι έχει γίνει, (τι θα ήταν αυτό που θα βλέπατε, θα λέγατε ή θα ακούγατε , θα αισθανόσασταν) ή τι  είναι αυτό που θα σας έπειθε ότι έχει συμβεί;»
Περιγράψτε την εμπειρία σε ενεστώτα χρόνο και διαπιστώστε πως επιδρά μέσα σας σε σχέση με μια περιγραφή σε μέλλοντα χρόνο.

Σημεία Ανακεφαλαίωσης

  • «Από πού θα καταλάβαινα και πως θα διαπίστωνα  ότι έχω πετύχει αυτό που θέλω / το στόχο μου; θα ήταν κάτι που θα έβλεπα, κάτι μέσα μου που θα ένιωθα, κάτι που θα έλεγα, κάτι που θα άκουγα;»
  • Απαντώντας αυτή την ερώτηση διασκευάζουμε έναν οποιονδήποτε στόχο στη γλώσσα με την οποία σκέφτεται το μυαλό και η οποία συνδέεται άμεσα με τις αισθήσεις (όραση, ακοή, αίσθηση, γεύση, οσμή)
  • Μ' αυτό τον τρόπο ο στόχος εντυπώνεται στη σκέψη μας, ενσταλάζεται στη νευροφυσιολογία μας και εδραιώνεται και ενσωματώνεται στις ενέργειες μας.