Nlpingreece

 
Τhere is no failure, only feedback

Συνήθως όταν δεν έρχονται τα πράγματα όπως τα θέλουμε στις συναλλαγές μας με τρίτους, ρίχνουμε το φταίξιμο μιλώντας για τυχόν αντίσταση που προβάλλουν, ή σκεφτόμαστε μήπως εμείς δεν κάναμε κάτι καλά. Ετσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι σαν να αναγνωρίζουμε ότι όλες τις δυνατότητες είναι με το μέρος τους. Παραχωρούμε δηλαδή το πλεονέκτημα στην άλλη πλευρά.

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε ένα συνομιλητή ο οποίος στη μέση της κουβέντας μας διακόπτει υψώνει το ένα φρύδι και αρχίζει να μας μιλά έντονα. Η πιο πιθανή πρώτη κίνηση που θα κάνουμε είναι να σκεφτούμε ότι μάλλον είπαμε κάτι και το παρεξήγησε ή δεν του άρεσε. Η πληροφορία όμως αυτή καθ’ αυτή μπορεί να διατυπωθεί και ως εξής. Κάτι έκανα που προκάλεσε έντονη αντίδραση. Τώρα ξέρω τι να κάνω όταν θέλω να ξαναπροκαλέσω τέτοια αντίδραση.

 

Δεν υπάρχει αποτυχία. Υπάρχει μόνο feedback. 

 

Με άλλα λόγια, συνειδητοποιώντας τι κάνουμε πως και πότε είναι σαν να «προσκαλούμε» την άλλη πλευρά σε μια νέα εμπειρία και παρακολουθούμε πώς την αποδέχεται. Η όποια αντίδραση είναι εξαιρετική πληροφόρηση (feedback), η οποία μπορεί να μας καθοδηγήσει στο «Τι μπορούμε να κάνουμε όταν υπάρχει η αίσθηση ότι δεν παίρνει τίποτα άλλο να κάνουμε».